You are currently browsing the category archive for the ‘Бортніцтва’ category.
Бортніцтва - старадаўні лясны промысел, пачатковая форма культурнага пчалярства. Заснавана на разьвядзеньні й утрыманьні лясных пчолаў-баровак у штучных дуплах — борцях. Разьвілося зь дзікага пчалярства, калі чалавек выпадкова (зьбіральніцтва), а пазьней сьвядома (паляваньне за мёдам) знаходзіў пчаліныя гнёзды ў дуплах дрэваў, зьнішчаў вагнём пчолаў і забіраў мёд.
Як самастойны від ляснога промыслу бортніцтва прайшло 3 этапы разьвіцьця:
- ахова й догляд дзікіх пчолаў у знойдзеных дуплах
- сьвядомае ўтрыманьне заселенага рою ў прыстасаваных пад борці натуральных дуплах
- разьвядзеньне і ўтрыманьне рою ў адмыслова зробленых борцях.
Вытрымка зь Беларускай Вікіпэдыі
Read the rest of this entry »На падставе сучасных дадзеных й намаганьнямі розных людзей склалася наступная мапа распаўсюджваньня калоднага Бортніцтва на Тутэйшая зямі (Беларусі).
Спрадвеку зямля нашай краіны была заселена зьвярамі й народам, лесам і балатамі, рэкамі й вазёрамі.
Так тое таму пацьверджаньне мапа, што была складзена Olaus Magnus.
Непадалёк ад Пінска, кіламетраў за 25, ёсць некалькі глухіх вёсак, што размясціліся на берагах Прыпяці. Адна з іх — Кудрычы.
Маленькая вёсачка, якая сумесна са сваімі насельнікамі захавала й закансэрвавала прынцыпы й тэхніку “калоднага пчалярства”, ці бортніцтва ў Беларусі, на Палесьсі.
БОРТНІЦТВА, старадаўні лясны промысел, пачатковая форма культурнага пчалярства. Заснавана на развядзенні і ўтрыманні лясных пчол баровак у штучных дуплах — борцях. Развілося з дзікага пчалярства, калі чалавек выпадкова (збіральніцтва), а пазней свядома (паляванне за мёдам) знаходзіў пчаліныя гнёзды ў дуплах дрэў, знішчаў агнём пчол і забіраў мёд.
БОРТНАЕ ЗНАМЯ, бортны знак. Называлася таксама кляйно.
Абазначала прыналежнасць пэўнаму гаспадару. Б. з. высякалі на ствале борцевага дрэва на ўзроўні вачэй.
У аснове кампазіцыі — геаметрычныя фігуры: спалучэнні розных па велічыні і форме трохвугольнікаў, рысак, дужак і інш. Аналагічныя знакі ўжываліся пры межаванні зямлі, лугоў, лесу, азёр, рэчак. Б. з. былі своеасаблівымі сямейнымі гербамі, якімі абазначалі ўласныя рэчы і прылады працы. Старцы, дзесяцкія і інш. выбарныя кіраўнікі сялянскіх грамад у 15—17 ст. выкарыстоўвалі Б.з. замест подпісаў на службовых паперах, копнікі – на пастановах копных судоў. Стараж. Б.з. захаваліся да нашага часу. Адным з іх пазначаны 500-гадовы дуб “Мінтус” каля в. Рашотнікі Рэчыцкага р-на. С. Ф. Цярохін.

