You are currently browsing the tag archive for the ‘Міталёгія (Паганства)’ tag.
Раса – атмасферная з’ява, у народных паданнях i вераваннях сакралізаваная i апаэтызаваная як «раса — божая краса», паводле народных уяўленняў, увасабленне зямнога спору (здароўя, урадлівасці, прадуктыўнасці), аб’ект ушанавання i прадмет магічных практык. Яе з’яўленне прыпісвалася дзеянням вышэйшых сіл (параўн. у загадках: «ішла панна (зара) ўначы, згубіла ключы» з адгадкай «раса»). У беларускім фальклоры раса можа фігураваць як «слеза зямлі-маткі», каторая плача, просячы Бога багатага ўраджаю, як «сок зямлі, які сілкуе расліны, як «пот» зямлі, што выступае ад яе вялікай працы, цi проста як дар Бога, які зямля, калі няма дажджоў, наталяе смагу. Беларусы лічылі расу «божай вільгаццю», што абмывае i ачышчае зямлю. Сяляне стараліся ўмывацца расой, праціраць ёю вочы, абмываць хворыя месцы. Найтрывалыя эпітэты расы у фальклоры — «залатая», «срэбная», «юр’ева», «малочная», «зямчужная», «мядзвяная», «божая».
Архітэктар і краязнаўца з Вілейкі Анатоль Капцюг стварыў серыю малюнкаў, якая паказвае жыллё і заняткі тыповай вілейскай сялянскай сям’і канца ХІХ – пачатку ХХ стагоддзя.
Архітэктар і краязнаўца з Вілейкі Анатоль Капцюг стварыў серыю малюнкаў, якая паказвае жыллё і заняткі тыповай вілейскай сялянскай сям’і канца ХІХ – пачатку ХХ стагоддзя.
Крыўскі Бортнік
